Jak się tutaj mieszkało i budowało

Na Naramowicach lat temu » Jak się tutaj mieszkało i budowało

  • ul. Mołdawska
    ul. Mołdawska

 

Wspomnienia Aleksego Giżewskiego, mieszkańca ulicy Mołdawskiej.

Po roku 1946 w ramach przygotowania terenów pod rozbudowę Poznania, wydzielono na obrzeżach miasta miejsca pod nowe osiedla, o różnych, sukcesywnie nadawanych nazwach jak m.in.: Osiedle nad Wartą oraz osiedla Władysława Łokietka, Bolesława Śmiałego, Stefana Batorego.

Kiedy w listopadzie 1959 otrzymałem od zakładu pracy (pracowałem w łączności) działkę budowlaną, radość była ogromna. Teren wokół dzisiejszej Sarmackiej przecinały jeszcze rowy przeciwpancerne i strzeleckie z okresu II wojny (mające stanowić zaporę dla wojsk radzieckich). Poza siecią elektryczną, brakowało jakiegokolwiek uzbrojenia. Drogi były polne. Mimo to wraz z żoną, która pracowała w szkolnictwie, jeszcze w 1960 rozpoczęliśmy budowę domu. Nasza determinacja była ogromna. Włożony wysiłek pozwolił nam, żeby pod koniec tego samego roku wprowadzić się do częściowo wykończonego własnego domu.

Żona – Teresa pracowała w szkole przy ul.Sarmackiej, miała blisko do pracy. Ja, tak jak inni mieszkańcy, miewałem dojazdy z przygodami. Jeżdżący po Naramowicach trolejbus nieraz wypadał z sieci. Zdarzało się, że trzeba było iść pieszo do pracy lub pchać pojazd. Czasem proste naprawy wykonywał kierowca. Pierwsze trolejbusy jeździły po Poznaniu jeszcze w dwudziestoleciu międzywojennym. Linia naramowicka powstała po wojnie. Trasa trolejbusu wiodła z Naramowic do Garbar.

W roku 1976 Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej przez teren osiedla, które otrzymało nazwę Władysława Łokietka, poprowadziło instalację cieplną. Z moim sąsiadem, p. Iwankowskim, w porozumieniu z WPEC i Biurem Czynów Społecznych, powołaliśmy Społeczny Komitet Budowy Ciepłociągu, którego instalacja miała dostarczać ciepło dla mieszkańców osiedla.

W skład komitetu wchodzili: J.Iwankowski – przewodniczący, A.Giżewski i T.Giżewska – sekretarz oraz członkowie: U.Dolatowa, J.Jakubowski, K.Kobalewski, Z.Bucka.

Prace społeczne polegały na zamówieniu dokumentacji, wykonaniu kanałów, prac izolacyjnych i pomocy w transporcie. Instalację wykonywał WPEC na koszt Biura Czynów Społecznych. Inwestycję zakończono w 1982 roku. Kolejnymi zadaniami komitetu były prace związane z instalacją gazową i kanalizacją, gdyż osiedle nie posiadało uzbrojenia.

Skończyły się wreszcie udręki z opróżnianiem szamba, zdobywaniem butli gazowej, itp.

Aleksy Giżewski